325.faersla.óttinn í gardinum

Thid vitid hver formúlan fyrir unglingahrollvekjurnar er. Byrjar í rosa gledi thó ad umhverfid sé drungalegt, áfengi gjarnan med í för . Svo nefnir einhver eitthvad spúkí, segir draugasögu eda felur sig á bak vid tré og bregdur hinum. Og óttinn laedist ad krökkunum. Svo fara undarlegir hlutir ad gerast og vesalings unglingarnir týna tölunni eitt af ödru thangad til einn stendur eftir, nýbúinn ad koma mordingjanum fyrir kattarnef........ eda kannski ekki?

Svona var thetta í gaer. Ég og Cla rákumst á Hel og Leenu á Sól sem voru í leit ad áfengi. Vid fórum med theim út í sjoppu, keyptum sangríu og ákvádum ad fara í Retiro ad drekka hana. Retirogardurinn er risa stór almenningsgardur sem var ádur (held ég) hallargardur. Hann var undarlega hljódur thetta kvöld. Nidamyrkur og vindurinn hvein í trjánum. Enginn tharna nema stöku ósýnilegir svertingjar í myrkrinu ad reyna ad selja okkur maríúana. Einhver hafdi ord á thví ad thetta vaeri alveg eins og í hryllingsmynd. Vid settumst og sötrudum sangríuna, hlógum og höfdum thad fínt. Svo ákvádum vid ad fara heim. Vid gengum ad innganginum í metróid, en ó nei! Hlidid vaer lokad. Vid gengum ad naesta hlidi.... thad var líka lokad. Fórum ad stóra innganginum, vonirnar brustu, hlidid var lokad med stórri járnkedju. Vid vorum laestar inni í retiro!!! Og thad var kalt- eda var thad bara óttinn sem lét okkur skjálfa eins og lauf í vindi? Vid ákvádum ad reyna hitt hlidid aftur, löbbudum af stad en gerdum okkur grein fyrir thví ad vid vorum ekki einar, okkur var veitt eftirför af undarlegum manni sem aepti ad okkur. Hvad var hann ad gera tharna einn um nótt í laestum gardinum? Vid höldum áfram en í thví hnýt ég um trjágrein og kreppist saman af sársauka. Frábaert, ég tábrotin, laest inni í gardinum med brjálaeding á haelunum. Vissi vel ad ég yrdi fyrst til ad týna lífinu, af thví ad ég gaeti ekki hlaupid jafn hratt og hinar sakir tábrotsins.

Gedveiklingurinn sem var ad elta okkur gólandi var svo bara venjulegur madur ad segja okkur hvar vid gaetum komist út. Skil samt enn ekki hvad hann var ad gera thar. Eftir um hálftíma labb yfir í hinn hluta gardsins komumst vid loksins ad opna hlidinu. Höfdum eytt naestum klukkutíma í thessar hremmingar og vorum frelsinu fegnar. Og svo virdist vera ad ég sé ekki tábrotin, haha.