358.færsla.Týningartippi í Kekkia

Dagur tvö í sumarbústaðnum.
Undarlegt hvað sex börn og níu fullorðnir undir sama (litla) þakinu geta haft mikil læti. Þá aðallega börnin. Það verður þó að segjast þeim til varnar að þau eru ósköp dugleg að leika sér saman. Þau voru verri í gær, en þá voru bara tvö á leika sér aldrinum, en nú eru þau orðin fjögur og hafa ofan af fyrir hver öðru.

Við höfum furðu lítið rifist verð ég að segja. Við erum nefninlega ansi skapstór fjölskylda. Matrarboð og sumarbústaðarferðir geta orðið mjög skrautlegir viðburðir. Það er helst að unglingnum (13 ára) takist að fara í fínustu taugar föðursystur sinnar (24 ára) með unglingastælum, sem endaði á því að föðursystirin yfirgaf spilaborðið í fússi og hét því að spila aldrei aftur við unglinginn. Kannski er föðursystirin ekki alveg laus við gelgjuna sjálf...hmmm....

Bueno. Er búin að fara tvisvar í pottinn. Very good. Annað skiptið var þó ekki beint afslappandi. Unglingurinn skvetti allan tíman vatni framan í föðursystur sína. Það er af sem áður var þegar föðrusystirin réð við barnið með annari hendi. Segi þó ekki að föðursystirin hafi ekki haft lúmskt gaman af vatnsslagnum, jafnvel þó hún hafi mátt lúta í lægra haldi.

Best að læra smá. Þá hef ég afsökun fyrir því að loka mig af inni í herbergi með hedfóna á hausnum :D


Dagur fimm í sumarbústaðnum.

Jæja. Dagarnir hafa runnið ljúflega niður. Þeim verður best lýst með sífelldu áti, sífelldum heitapottsferðum og sífeldu áfengissötri. Mamma (63 ára) hefur verið í því að finna upp nýja kokteila, svo sem amarula með gini (jakk). Stóra systir mín fór í hárgreiðsluleik eins og í gamladaga og setti í okkur litlu stelpurnar (mig (24 ára) og litlu frænkur okkar (5 ára) og (7 ára) fastar fléttur. Eins og áður æmti ég og skræmti, því líkt og forðum daga fór hún ekki mjúkum höndum um fíngert hárið á mér: “þetta verður að vera vont til þess að þetta sé flott”. Ég harkaði af mér en hvíslaði að systurdóttur minni (6 mánaða) að safna aldrei hári. Yngri litla frænkan (5 ára) er þó ekki eins mikið hörkutól og stóra frænka sín (24 ára) og æpti “ekki meir” þegar önnur fasta fléttan var komin í hana. Það sem eftir lifði dags var hún því með fasta fléttu í helmingi hársins en hinn helminginn sleginn. Ansi kúl.
Svo höfum við líka spilað slatta. Eins og fyrr sagði fór ég þó í fýlu strax annan daginn og strækaði á það að spila við unglinginn. Ég sem elska að spila. En nú erum við bara 6 eftir, ma og pa (63 og 52 ára), sys (31 árs), og tvær litlar frænkur (6 mánaða og 7 ára) þannig að ég er farin að geta spilað aftur. Spilaði eitt undir sólinni við þau. Ég svaraði einni spurningu rétt í öllu spilinu. Þurfti sífellt að vera að bíða eina umferð eða fara aftur um sex eða tólf reiti, af því að ég svaraði ALDREI rétt (fyrir utan þessa einu spurningu), þannig að þegar þau voru rúmlega hálfnuð með hringinn og ég ennþá rétt við byrjunarreit hætti ég. Mamma og pabbi voru alveg hissa á því hvað ég er vitlaus. Loksins föttuðu þau það

¡Vaya, que skrítið! ég segi ekki annað. Útrýmingarbúðir heita “týningartippi” í færeysku. Týningartippi. HAHAHAAH. Ekki það að útrýmingarbúðir séu eitthvað fyndnar. Hef komið í einar. Teresienstadt eða e-ð svoleiðis. Í Kekkia, hahaha, sem er annað orð sem er fyndið í færeysku, Tékkland. Kekkia hahahah.

Dagur sex í sumarbústaðnum.
Fór aftur í undir sólinni. Heimtaði að fá að vera með auðveldari spurningar. Þær reyndust fáránlega auðveldar, semsagt: passlegar fyrir mig. Það dugði þó ekki til að pabbi léti vera að hneykslast á mér fyrir að svara vitlaust. Var næstum því orðin eins fúl út í hann og unglinginn en sat á mér. Svo spilaði ég ólsen við litlu frænku (7 ára). Við spiluðum upp í hundrað, maður fékk stig fyrir spilin sem maður átti eftir á hendi þegar hinn var búinn að vinna. Ég tapaði með 125 gegn 0 stigum hnátunnar. Prinsinn á hvíta hestinum hlýtur bara að koma brokkandi fyrir hornið hvað úr hverju.... svona mikil óheppni í spilum hlýtur að boða eitthvað.

Var rétt í þessu að koma heim af veitingastað. Fórum út að borða sko af því að systir mín á afmæli. Þetta er ekkert grín. Nú verð ég að fara í megrun. Fékk þvílíkan magakrampa í miðju borðhaldinu sakir þess að ég hafði troðið mér í alltof lítið pils í tilefni dagsins. Pilsið passaði fínt á mig fyrir tveimur vikum. Varð að fara út í bíl og liggja á maganaum á meðan hin kláruðu matinn og borguðu og svoleiðis. Svo tók ég líka eftir því að ég er komin með freknur á undirhökuna. Það þýðir bara eitt, að ég get ekki lengur neitað því að ég sé með undirhöku. Það sem verra er, þá þýðir þetta líka að undirhakan sé sýnileg gestum og gangandi, því hvernig hefði sólin annars átt að ná að skína á hana? Vandamálið er bara það að mér finnst hrútleiðinlegt að hreyfa mig en þeim mun skemmtilegra að borða. Skyndilausn óskast, takk.


Dagur eitt heima.
Er komin heim. Þetta er búið spil. Skrúfað fyrir heitapottinn og áfengisrennslið. Emil í Kattholti kvaddur. Þrautagöngu minni á spilaborðinu lokið. Ég er komin aftur í siðmenninguna og borgarysinn. Fyrir mér er malbikiðsem mýksta silki. Læt umferðarniðinn vagga mér í svefn.