372.færsla. Notið getnaðarvarnir

Ég hef ákveðið að breyta um viðhorf gagnvart “því sem má ekki nefna”. Hér eftir verður “það sem má ekki nefna” kallað (elskulega ástkæra) BArnið mitt. Því er ekki að neita að BArnið hefur þroskast hægt í maga mér og þó er meðgangan orðin lengri en 9 mánuðir. Hlýt að vera hálfur fíll eða eitthvað. Eins og allar verðandi mæður hef ég þónokkrar áhyggjur af afkvæminu, og vona það heitast að það fæðist ekki vanskapað (er ekki svo bjartsýn að það fæðist með 10 tær og fingur, 7-8 er alveg nóg). Verð þó að játa að þessi þroskaskortur í maganum gæti valdið varanlegum skemmdum. Þetta verður þó allt betra um leið og barnið er komið í heiminn. Ég mun elska það hvernig sem það verður. Fyrir mér verður það fullkomið.

En eitt er víst. Ég hygg ekki á frekari BArneignir í nánustu framtíð.