426.færsla. Hlíf hárfagra

Í próftíma gerist það gjarna að maður:
a) snúi sólarhringnum við
b) fái skyndilegan áhuga á spider-solitaire/sudoku þrautum
c) hætti að raka á sér lappirnar.

Ég veit raunar ekki af hverju c) liðurinn stafar. Vanalega þegar próftörnin er hér um bil hálfnuð og mér verður litið á leggi mína strengi ég þess heit að skerða ekki hár mitt fyrr en að prófunum loknum, fyrst ég er hvort eð er komin með svona þéttan vöxt. Álíka mikið þrekvirki að klára prófin í mínum huga eins og að sigra Noreg allan.
En alltaf furða ég mig jafnmikið á því hvursu svakalegan hárvöxt ég hef á löppunum. Ég er með fíngerðasta hár á hausnum sem sögur fara af, glær augnhár og strjál, gyllt hár á handleggjunum. Svo koma lappirnar og þá er skyndilega sem maður sé kominn í amason frumskóginn með ógnarvilltum gróðri. Óttast jafnvel að þarna einhverns staðar leynist ljón eða fílar, hvað veit maður.

Eftir gríðargáfulegar vangaveltur er mig farið að gruna ýmislegt. Já. Ég hlýt að vera hálfur varúlfur. Ég sá nefninlega mynd á vísindavefnum í dag af blendingi hests og sebrahests. Hann var alveg eins og venjulegur hestur, nema í röndóttum sokkum. Af því leiðir að ég hlýt að vera hálfur varúlfur fyrst ég er með varúlfaleggi. Það er vel mögulegt að pabbi hafi áður fyrr þjáðst af varúlfsku en það hafi elst af honum. Það er eins og mig minni að talað hafi verið um að á þá feðga, Egil og Grím, hafi stundum runnið ómennskt æði. Þeir hafa sumsé líka þjáðst af varúlfsku. Ég er sjálfsagt komin af þeim í beinan karllegg, eða eitthvað. Ég er svo ógeðslega þjóðleg.

Styggðu ekki steggina með loðnum leggjum- sagði auglýsing nokkur á sjónvarpsmarkaðinum hér um árið. Þetta ætti að valda mér ómældum áhyggjum, þar eð ég er augljóslega í þónokkurri hættu á að styggja steggina með mínum loðnu leggjum. En ég óttast eigi. Ég á nefninlega leynilegan aðdáanda. Og hann er greinilega alvöru. Ekki nóg með það að hann sé mjög leynilegur, heldur gerði hann ALLAR spurningarnar réttar í kvissinu því arna sem sjá má í síðustu færslu. Greinilega búinn að stúdera mig grannt. Með hæstu einkunn í hlífsku.

Hjálpi mér Jesús, Jósep og María. Tómasar Jónssonar tendensins er aftur farinn að láta á sér kræla. Ef ég geng yfir strikið í umræðum mínum um líkamlega tabú eins og hárvöxt kvenna á löppunum, þá skuluð þið flýta ykkur að loka tölvunni og reyna að eyða þessum eitruðu hugsunum snarlega úr huga ykkar. Hugsið um eitthvað fallegt, eins og blómin.