572. færsla. óforskömmuð sambýliskona

Ég er brjáluð.
Aubbið fór út í kvöld og skildi mig eina eftir heima. Finnst ykkur það ekki ósvífið? Ekki það að ég hafi ætlað að gera neitt í kvöld, en mér finnst það algjör lágmark að ef maður er heima að gera ekki neitt/þykjast læra að Auður sé líka ein heima að gera ekki neitt. Alveg brjáluð.

Til að hefna mín stalst ég inn í herbergið hennar og át frá henni snakk. Hehe. He.