mánudagur, september 15, 2014

1039. Hárrétt

Ég fæ stundum þá flugu í höfuðið að ég verði að klippa mig. Og læt þá yfirleitt bara verða af því strax á stundinni og klippi mig sjálf. Það er ekki alveg hættulaust, því að iðulega þegar ég fæ þessa hugdettu er ég á leiðinni eitthvert út og hef ekki mikinn tíma. Auk þess er ég yfirleitt ekkert búin að hugsa út í það hvað ég ætla að gera heldur læt ég skærin vaða umhugsunarlaust í hárið. Hið þriðja, og kannski mikilvægasta, er að ég kann auðvitað ekkert að klippa. Árangurinn er því allt frá því að vera skelfilegur og í að vera sæmilegur. Sem betur fer er ég oftast með tiltölulega sítt hár þegar klippitilraunir mínar hefjast svo að það er svigrúm til að laga. Það verður aftur á móti til þess að ég klippi oft hárið miklu miklu styttra en ég hafði beinlínis ætlað mér.

Fyrir nokkrum dögum fékk ég þessa hugmynd og lét að sjálfsögðu vaða. Hef síðan þá verið smátt og smátt að klippa meira til að jafna þetta út og laga það sem þarf að laga. Í dag gerði ég góðan skurk í þessu. Því miður, í æsingnum og hugsunarleysinu (korter í "partý" sem við vorum á leiðinni í), klippti ég óvart hlýrann af hlýrabolnum sem ég var í í leiðinni. Úbbs. Kannski var þetta undirmeðvitundin í uppreisnarham að segja mér að losa mig við þennan slitla og teygða eldgamla bol.

Ég er bara nokkuð sátt við útkomuna í þetta skiptið. Set inn mynd til sönnunar. Sést kannski ekkert svo vel, enda eru gæðin ekkert mikil í tölvumyndavélinni minni:) Athugið að ég er hlýrabol en ekki þeim sem ég klippti.


OK ég sé það núna að þetta eru mjög léleg gæði. Oh well. Kannski er það bara til bóta.

sunnudagur, september 07, 2014

1038. færsla. Krútt

Ég held ég hljóti að hafa upplifað krúttlegra kvöld en flestir aðrir:) Við erum að passa lítinn vin, hann Lou, sem er ári yngri en ÁG. Þrátt fyrir talsverðan aldursmun (já, þegar aldursmunurinn er 1/3 eða helmingur ævinnar, þá er eitt ár ansi mikið) og að enska sé annað tungumál þeirra beggja, ná þeir ansi vel saman. Sátu hlið við hlið á sama tripptrapp-stólnum og borðuðu kvöldmat, og kúrðu svo hlið við hlið á flatsæng inni í herberginu hans Árna. Ég hafði nú upphaflega ætlað að láta ÁG sofa í sínu rúmi, en hann vildi auðvitað fá að vera á gólfinu hjá Lou. En svo færði ég reyndar Lou upp í rúmið hans ÁG því að Lou virtist ekki geta slakað nógu vel á þarna. Þetta var allt saman hrikalega sætt.

Ég er ekki frá því að þetta hafi verið auðveldara heldur en að vera með Árna Gunnar einan. En ég hef svo sem lengi vitað það - að það er (á köflum) auðveldara að vera með eitt barn en tvö. Þ.e. þegar þau eru ekki að rífast eða vilja/þurfa tvo gjörólíka hluti á sama tíma.

mánudagur, ágúst 25, 2014

1037. færsla. 3. árið

Jæja, við erum komin út aftur og þriðja árið í útlegðinni hafið. Lofar bara góðu sko. Allt gekk furðulega vel á leðinni út - flugið var á undan áætlun, það var ENGIN röð í vegabréfaskoðunina á JFK (í stað þessara hefðbundnu 45 mínútna). Við merktum við að við værum með kjöt í farangrinum en vorum samt ekki tekið til hliðar og beðin um að sýna það (furðulegt). Sakir alls þessa vorum við komin á rútustoppið 2 klukkustundum fyrir brottfarartíma rútunnar sem við áttum miða í. Til allrar hamingju var næsta rúta, sem fór hálftíma eftir að við komum á rútustoppið, ekki full og við gátum því nýtt miðana okkar í hana og vorum komin heim einum og hálfum tíma á undan áætlun. OK, kannski frekar einum klukkutíma, því að rútan var aðeins of lengi á leiðinni og svo gekk okkur erfiðlega að fá leigubíl þegar við stigum út úr henni. Á mér (og vinum mínum) hefur hvílt fáránleg leigubílaógæfa síðustu misserin í Philly. Hvað er málið með það? Þrátt fyrir þetta verð ég að segja að þetta ferðalag heppnaðist geðveikislega vel. Verður líka auðveldara eftir því sem barnið eldist. Vil samt koma því á framfæri að barnaefnisúrvalið sökkaði í flugvélinni, fyrir aldur litla gaursins míns, allavega.

Svo er náttúrulega bara sumar hér. Ekkert allt of heitt - við lentum inni í nokkrum rigningardögum - kannski um 20-25 stig. Núna í dag var hins vegar 28 stiga hiti og sól. En við vorum að mestu inni, því að barnið er veikt. Rauk allt í einu upp í hita á laugardagskvöldið, en hafði fram að því verið hress, og er ekki með nein önnur einkenni, þó að ég hafi eyrnabólgu undir grun. Og hann er nokkuð hress og glaður bara, ég er eiginlega alveg hissa á því að hann sé ekki slappari. Kannski gengur hann bara á gleðinni yfir því að vera búinn að endurheimta allt dótið sitt. Það er greinilega erfið raun, ef maður er þriggja ára, að vera frá dótinu sínu í svona langan tíma. Þó hafði hann nóg af dóti á Íslandi. Hann er búinn að handfjatla hvert einasta stykki og hvern einasta hlut, og, mér til mikillar gleði, dreifa því öllu gjörsamlega út um allt. En sko, aftur að veikindunum, þá er ótrúlegt hvað ég tek það nærri mér að hann veikist (allavega þangað til við höfum heimsótt lækni). Ég var á leiðinni í partý þegar þetta brast á og hætti snarlega við, jafnvel þó að Einar reyndi að sannfæra mig um að ég hefði gott af því að fara, hann gæti vel hugsað um drenginn (sem var bæþevei sofandi)og svo framvegis. En ég lét ekki sannfærast og sendi Einar í staðinn í partýið. Fyrr um daginn fórum við öll í annars konar partý, til að kveðja vinkonu mína sem er því miður að fara aftur til Þýskalands. Það er gallinn við að kynnast öðrum útlendingum, þeir eiga það til að flytja aftur heim á undan manni, sem er ekkert sniðugt. Annars finnst mér auðveldara að tengjast öðrum útlendingum. En þetta var svona leikstefnumót, samt með bjór ... en fólk var svosem ekkert á fylleríi, held ég. Allavega ekki ég, enda ætlaði ég í partý um kvöldið, en það var áður en ég vissi að barnið væri veikt. Kannski var hann orðinn veikur í partýinu og hefur smitað öll hin börnin. Það væri mjög leiðinlegt. En sé þetta eyrnabólga þá er hún nú ekki smitandi, minnir mig. En það er annaðhvort heppni eða óheppni að hann á tíma í þriggja ára skoðun á morgun. Heppilegt því að þá getur læknirinn kíkt í eyrun á honum og svona, óheppni ef þetta er svona þroskamat (sem ég held að þetta sé), því að þá er betra að barnið sé vel fyrirkallað. En eins og ég segi, þá er hann frekar hress bara svo að kannski skiptir þetta ekki máli. En nú er ég hætt að byrja setningar á "en", kannski. Þetta kemur allt í ljós á morgun. Þar fyrir utan, ef þetta er eitthvað svona þroskamat þá veit ég ekki alveg hvernig það á eftir að ganga, því að Árni Gunnar er búinn að gleyma næstum allri enskunni. Hef engar áhyggjur af því að það verði ekki fljótt að koma aftur, en ég efast um að hann geti svarað nokkru sem læknirinn spyr hann, þó að ég hugsa að hann geti skilið slatta. Jæja.

Ég held annars að ég sé loksins búin að taka upp úr töskunum. Það er ekki svo auðvelt, ég þurfti að taka til í fataskápunum áður en ég gat farið að raða í þá aftur. Grisjaði slatta, ágætt að fá smá fjarlægð á fötin sem ég skildi eftir, þá sér maður auðveldar hvaða flíkur eru löngu kominn tími á að henda. Ég veit samt ekki alveg hvar ég get gefið föt sem kannski einhver getur nýtt. Vantar rauðakrossgáma hér. En ég hlýt að geta komist að því. Svo hefur drengurinn, eins og fyrr sagði, verið iðinn við það að dreifa dóti vel og vandlega út um öll gólf; púslum, bókum, kubbum, bílum ... allt í bland úti um allt. Svo að það er eiginlega ekki alveg nógu snyrtilegt hérna, miðað við það að ég hef ekki gert annað síðustu daga en að ganga frá. Hm.

föstudagur, maí 30, 2014

1036. færsla. Um ekkert

Við búum í gömlu húsi sem hefur ekki verið haldið sérstaklega vel við. Gólfin í okkar íbúð eru allavega allsvakaleg. Það brakar verulega í þeim t.d. Og þegar fólkið fyrir ofan okkur gengur um þá heyrist ansi hátt niður til okkar. Og núna virðist nágranni okkar vera að vinna á vöktum sem byrja snemma morguns, og hún virðist vakna seint því að hún hleypur um gólfin, sem veldur þvílíkum drunum niður til okkar. Og við þetta vaknar sonur minn. Klukkan sex á morgnanna. URG. Held samt ekki að nágranninn sé endilega að labba óeðlilega hátt og hún veit örugglega ekki hversu hátt þetta hljómar í okkar íbúð. Og mér væri alveg sama ef sonurinn vaknaði ekki við þetta, því að ég get alveg sofið í gegnum þetta.

Næstu tvær vikurnar verða skemmtilegar! Á laugardaginn förum við í barnaafmæli hjá Lou vini okkar (þessum sem var fór með okkur að heimsækja Milkshake og óð polla upp í mitti). Á sunnudaginn skreppum við svo í strandferð, vúhú. Gistum meira að segja á fancy hóteli með spilavíti:) Þetta er í Atlantic City, sem er strandstaður sem gengur bara út á túrisma. Fyrst byggðist bærinn upp sem strandstaður fyrir íbúða Fíladelfíu (klukkutíma akstur), svo drabbaðist hann niður en byggðist aftur upp þegar hann fékk leyfi til að hafa spilavíti. Svo að það er allt morandi í spilavítum. Við höfum nú engan áhuga á því, en það verður gaman að fara á ströndina. Verst er að það verður ekki svo hlýtt, en við ákváðum samt að skella okkur, fundum tilboð á gistingunni og þetta var eini dagurinn sem gekk upp fyrir okkur. Og ef það er ekki beint sólbaðsveður, þá getur við hangið í innisundlaug og nuddpottum og svo er nú alveg hægt að byggja sandkastala þó að það sé ekki svo hlýtt.

Þetta var eina dagsetningin sem gekk upp fyrir okkur (með stuttum fyrirvara) því að svo fáum við (að öllum líkindum) vinapar frá Íslandi í heimsókn í næstu viku. Þau eru að heimsækja systur stráksins í New Jersey og ætla að kíkja yfir til okkar. Það verður gaman:) Svo í vikunni þar á eftir er það svo bara 10 vikna Íslandsferð:) Wúhú. Svo gott að vera í svona langan tíma til að geta eytt góðum tíma með þeim nánustu, og hitt slatta af þeim ekki nánustu:) Svo er hvort eð er allt of heitt hérna yfir heitasta tímann.

Svo að næstu dagar fara í að undirbúa ferðalög og gestakomu á milli þess sem við gerum eitthvað skemmtilegt.

miðvikudagur, maí 28, 2014

1034. Af sætum svínum og varðgæsum í miðri stórborg

Það hafa verið margir skemmtilegir dagar hérna hjá okkur í Philly síðustu vikurnar, þ.e.a.s. eftir að við stigum upp úr hundleiðinlegum veikindum og volæði. Á sama tíma og veikindin riðu yfir fóru þrjár vinkonur mínar í löng ferðalög og mömmuhópurinn í hverfinu lognaðist út af (allavega hittingarnir). Þetta fannst mér verulega fúllt. En beint eftir veikindin kom afmælið hans Árna, sól og hiti og stelpurnar sneru til baka ein á eftir annarri. Og Einar kláraði flest verkefnin og hefur því haft meira svigrúm til að skemmta sér með okkur Árna Gunnari.

Einn góðan rigningardag fórum við Árni í bílferð með einni af þessum endurheimtu vinkonum. Okkur finnst mjög gaman að fara í bíl, því að það gerum við svo sjaldan hérna úti (bíllaus lífstíll). Vinkonu mína, sem er þýsk, langaði að kaupa sér rifsberjarunna því að það er ekki mikið framboð á rifsberjum til sölu hérna. Svo að við fórum í gróðrarstöð. Við héldum báðar að þetta væri eins konar bóndabær fyrir utan borgina, sérstaklega af því að hún hafði heyrt að það væri svín þarna, en svo komum við á staðinn og þá var þetta bara alveg inni í borginni. Þannig að við héldum að þetta með svínið væri einhver misskilningur. Hins vegar sáum við strax kanínur sem strákunum okkar fannst gaman að klappa, skjaldbökur í búri og auðvitað rifsberjarunnana:) Svo var bara svín þarna eftir allt saman:) Starfsmaður sagði okkur að það væri í einum enda garðsins, en þar sem það væri rigning væri það nú líklega inni í skúrnum sínum. Við gætum þó prófað að kalla á það með nafni "Milkshake":) Þegar við komum í hornið var svínið hvergi sjáanlegt, en ég ákvað fyrir rælni að prófa að kalla Milkshake, og viti menn, krúttlegt loðið svín kom strax hlaupandi til okkar eins og hundur. Ég gat ekki betur séð en hann/hún (veit ekki) væri brosandi. Það var reyndar pínu erfitt að komast að svíninu, því að þar fyrir framan vappaði ógnvekjandi varðgæs, sem leit út eins og afkvæmi gæsar og kalkúns. Henni fannst við greinlega ekki eiga heima þarna og hvæsti sífellt á okkur og beit í tærnar á syni mínum sem var sem betur fer stígvélaður. Svo voru þarna líka hænur og riiiisastórir pollar. Þegar maður er bara tveggja ára eins og vinur okkar, þá geta svoleiðis pollar náð manni upp í klof. Þó að við værum hundblaut eftir þessa ferð, þá held ég að rigningin hafi gert þetta helmingi skemmtilegra. Það er bara stundum þrælskemmtilegt í rigningu.

Mig langaði bara að festa eiga þessa minningu. Ég held kannski/vonandi áfram að rifja upp fleiri góða daga hér:)

1033. færsla. Krúttmoli

Árni Gunnar í baði. Stingur tveimur fingrum upp í sig eins og vígtönnum.
Ég: "haha, ertu rostungur?"
Hann: "Já". svo: "Nei, þetta er bara ég, Áhni Gunnar"
Ég: "Nú? Ég hélt að þetta væri rostungur í vatninu"
Hann: "Nei, bara strákur í vatninu"

mánudagur, maí 26, 2014

1033. færsla. Jæja

"Jæja!" sagði ég við soninn enda kominn háttatími og hann búinn að tannbursta og alles.
"Nei, ekki jæja mamma" svaraði hann auðvitað.

1032. færsla. sumar

Ég er þreytt. Mér er heitt. Ég er með eldrautt nef og andsk. ofnæmispirring. Ef það er eitthvað sem gefur tilefni til pirrningsblóts þá er það ofnæmi. Lífið er ljúft og dagarnir góðir í sól og hita, en maður er ansi uppgefinn eftir þetta. Kannski líka af því að ég geng slatta af kílómetrum hvern dag. Hlakka mjög til að koma til Íslands og hitta allt fólkið mitt en ég mun vafalaust sakna veðursins hér (já, og vina hér). Ég held samt að ég kjósi frekar hið eilífa íslenska haust (eins og var í Reykjavík í fyrrasumar) en 40°C hita og raka, sem verður sjálfsagt hér í sumar. En maí er málið. Frekar yndislegt.

Tilgangslausasta færsla sögunnar. Og þó.

föstudagur, maí 16, 2014

1031.

Mig dreymdi í fyrrinótt að ég væri systir spiderman. Þetta var martröð, því að ég þurfti alltaf að vera að slást við einhvern, alveg hræðilegt. Ég leit samt meira út eins og batman. Og svo, þegar ég vaknaði við að sonur minn kallaði (aldrei þessu vant var ég mjög ánægð með að hann vekti mig svo snemma morguns) fattaði ég að ég lá í súperman stellingu: með aðra höndina beint upp í loft. Ég var svo föst í draumnum að ég fékk mig ekki fram úr rúminu til að athuga með barnið og það sofnaði bara aftur. Það var gleðilegt.

Ég er að drekka rauðvín og nenni ekki að fara að sofa. Einar var hjálpa til við fyrirlestur sem var haldinn í dag og fékk að taka með sér afganga af veitingunum sem voru á staðnum - ólífur, osta og rauðvín. Gott fyrir mig sem sit ein að þessu, feðgarnir sofnuðu saman í kvöld, sá eldri alveg búinn á því eftir mikla törn, sem er raunar ekki lokið.

En það er komið rosa gott veður hérna. Mér líður eins og ég sé í sólarlandaferð, heima hjá mér. Næs. Ég verð samt að segja að ég er mjög kresin í sambandi við veður og hitastig. Ég vil helst hafa um 25°C, þónokkurn raka og hálfskýjað, og kannski smá golu. Ég er orðin ýkt brún á minn mælikvarða, þ.e. rauð. Á vissum stöðum, þ.e. á öxlunum þar sem ég brann óvart aðeins pínu um daginn. Ég sá samt konu í dag sem var með alveg örugglega ljósari húð en ég. Ég horfði svolítið á hana og brosti. Vona eiginlega að hún hafi ekki tekið eftir því.

Jæja.

miðvikudagur, febrúar 26, 2014

1030.

Ég gerði mér ferð niður í bæ í gær spesíalt til að kaupa stígvél á Árna Gunnar. Ætlaði að kaupa þau í KMart. Þar fást rosa glansandi, ódýr Joe Boxer-stígvél. Fékk sjokk þegar ég gekk inn í búðina. Þar var allt á hvolfi og stóð "Store closing". Ojj, ég varð rosalega móðguð yfir því að búðin væri að hætta! Þetta er eini svona "stórmarkaðurinn" sem er aðgengilegur fyrir mig. Með stórmarkaði á ég við svona búð sem selur allt (já, allt) á ágætis verði. Og með aðgengilegur á ég við að ég kemst þangað með einum strætó/subway eða jafnvel gangandi. Allar aðrar svona stórar búðir eru í vesenfjarlægð - þegar maður er ekki á bíl. Og það er ekki eins og ég geti tekið leigubíl, þó að það væri allt í lagi einstaka sinnum því að við eyðum litlu í samgöngur (nema náttúrulega þegar við þurfum að fara til Íslands, það er dýrt) því að ég þyrfti þá að drösla bílstólnum með. Og eiginlega bara kolómögulegt að fara í strætó, fyrir utan tímann sem það tekur, þá þyrfti ég að koma a) barni, b) samanbrotinni kerru c) varningnum sem ég var að kaupa (ég er að gera ráð fyrir að ég hafi keypt mikið, því að maður nennir nú varla að leggja á sig langferð fyrir ein stígvél eða eitthvað)upp í strætóinn, maður má ekki fara með kerruna nema maður brjóti hana saman. Það er svo sem allt í lagi, það þarf bara eitt handtak til að gera það (góð kerra), en það er samt erfitt að drösla henni, barninu og hafurtaski inn í vagninn, reyna að troða sér í sæti o.s.frv, hvað þá ef maður þarf kannski að skipta um strætó og allt. Allavega. Þá fannst mér þetta mjög ljótt af þessari búð að vera að loka. Persónuleg móðgun. Og til að bæta gráu ofan á svart voru svo stígvélin ekki lengur til! Þá varð ég nú bara reið. Gekk samt, særð á svip, um búðina þvera og endilanga þar sem það var auðvitað allt á tilboði og aldrei að vita nema mig vantaði eitthvað. Endurtók í sífellu í hausnum á mér "Af hverju?" og var nokkrum sinnum næstum því búin að segja þetta upphátt við starfsfólkið. Einhvern tímann á ég sjálfsagt eftir að hlæja að þessu. En ekki núna.

Ég neyðist til að kaupa glansandi stígvélin á netinu þá. Huhh. Og get ekki mátað þau á barnið. Pirrandi.

Annað: Það er enn þá helvítis snjókoma í kortunum. Ég sver það. Það komu samt nokkrir daga með sólskini og yfir 10°C hita. En nú er aftur frekar kalt. Og á víst að snjóa í nótt, og á þriðjudaginn. Og ef vorið kemur ekki strax eftir það þá verð ég alveg brjáluð.