234.færlsa.dularfulla glósuhvarfið

Nú er illt í efni (takið eftir því, tönnunum hann týndi). Glósurnar mínar úr inngangi að spænskum málvísindum eru horfnar. Gufaðar upp (ég þekkti eitt sinn kött sem gufaði upp), horfnar eins sakleysi mitt og æskublómi. Að eilífu glataðar. Þetta hefst upp úr því að ganga ekki frá þessu jafnóðum. Nei heyrðu, hérna eru þær, á kolvitlausum stað. Jeremías, það er allt á hvolfi hérna.