235.faersla. Madríííí

Ya estoy aquí!!!
Ég er sumsé búin ad lifa af fyrstu tvaer naeturnar hér í stórborginni. Og so far I like it:) Ekki thad ad ég hafi gert nokkud sérstakt, en ég elska líka hangs.

Ferdin hingad gekk stórslysalaust, farangurinn minn týndist ekki einu sinni á leidinni. En thad er náttúrulega vegna thess ad thad er ekki haegt ad týna einhverju sem er svona ÓGEDSLEGA stórt. Aetla ekki ad segja ykkur hvad ég borgadi í yfirvigt, en thad var *ehemm* mjog mikid.

Íbúdin er frekar spes. Svolítid svona spaensk. Ponsu lítil, en bara svolítid krúttleg, ef thad vaeri ekki svona mikid af furdulegu skrauti hér. Mjog spaenskt:) Herbergid mitt er ponsu lítid, og thá meina ég ponsu lítid. Thad er rúm thar og ekkert annad, enda fyllir rúmid alveg út í herbergid. Kosturinn vid thad er reyndar ad rúmid er stórt, thad er alltaf gott:) Stofan er líka pínu lítil en med DVD, eins og fyrr sagdi, og nokkrum dvd myndum (songleikjum, t.d. moulin rouge,og EUROVISION 2004!!) og heilum vegg af geisladiskum (smá ýkjur en í alvorunni, rosalega margir) en í fljótu bragdi sýnist mér thetta mest allt vera Cher, Madonna, og Eurovision (JESSSS). Já, hann er hommi. Eldhúsid og badid eru líka pínu lítil, en samt er allt til alls hér. Ég er strax búin ad venjast furdulegheitunum og mér er farid ad finnast thetta bara kósí. Svo eru tveir kisulingar hér, annar síamskottur sem heitir Woody, og hinn af skógarkyni og heitir Neo (held ég). Their eru óskop indaelir.

Sambýliskona mín er líka indael. Hún er thrítug, hávaxin og gronn (thad eru stigarnir) og svort og songelsk. Hún song stanslaust med útvarpinu í gaer, orugglega í tvo tíma, hvort sem hún kunni textann eda ekki. Mér fannst thad nú bara notalegt.

En verd ad hlaupa, er ordin of sein í mat til Olmu.

Meira seinna
ciao