322.faersla.fíkn

Sorrý krakkar, thetta er bara fíknin mín, ad blogga. Ég er naestum thví jafn sólgin í thad ad blogga og sambýliskonan mín í hass. Enda höfum vid eytt ófáum gaedastundum saman í stofunni, ég med bloggid mitt og hún med hassid sitt. Thess vegna skulid thid ekkert furda ykkur á thví ef bloggid mitt er furdulegt, sjálfsagt bara óbeinum hassreykingum um ad kenna.

Litla skrímslid í maganum á mér er ad gera mig vitlausa. Thad gerir vart vid sig í hvert skipti sem ég á ad vera heima ad laera en veit af einhverju partýí. Thad klípur og klórar í magann innanverdan og hvíslar ad mér ad ég sé ad missa af einhverju spennandi. Madur hefdi haldid ad thad dygdi til ad sedja skrímslid ad djamma til klukkan 7 um morgun og laera ekkert af theim sökum daginn eftir, en nei. Thetta skrímsli verdur ekki satt. Thad vill meira. Ég hái hetjulega baráttu vid ókindina, en enn er ekki útséd um endalokin. Á mánudaginn kemur í ljós hvort illfyglid ber sigur af hólmi. Og vesalings saklausa fórnarlambid, hljódfraediprófid, bídur og vonar ad thad muni ekki liggja í valnum eftir bardaga helgarinnar.

Nidurtalningin er hafin. 10 dagar eftir í stórborginni.
Fyrir hvern dag graet ég söltu tári.
Ísland, fagra Ísland, af hverju ertu ekki Spánn?