334.færsla.ást

Ég elska bankann minn. Hann er svo góður og bjargar mér alltaf þegar ég er komin á vonarvöl. Verð samt að gjöra svo vel og lifa eins og þessir þarna heimspekingar sem bjuggu í tunnunum allavega þangað til næsta sumar. Svoleidis að ég er að spá í að hætta að drekka. Þá spara ég bæði áfengispening og leibbapening auk þess sem ég hefði líklega mjög gott af því eftir marineringu síðustu mánaða.

Ég er rosalega svöng.

Var að muna eftir síðustu kvöldmáltídinni okkar á Spáni. Fórum nokkur saman á pönnukökustað. Ég var nýkomin með göt í eyrun, var þreytt og stressuð enda höfðum við verið í prófi um morguninn (sem ég hefði betur sleppt, andskotans drullufag) og í annarlegu hugarástandi vegna yfirvofandi kveðjustundar. Ég slæ í glasið og segi: kæru vinir, ég ætla að halda smá ristað brauð! Hahahahaha þið vitið "toast". Smá skammhlaup í heilanum.

Gad hvað ég er svöng. og þreytt. en ég elska bankann minn.