409.færlsa.feiklimi

Það versta við átaksnámskeiðið sem ég er í, er að u.þ.b tveimur tímum eftir að ég kem heim úr henni, þ.e.a.s um miðnætti, er ég að springa úr orku. Exploding from energy, I say. Þetta er einmitt tíminn sem ég fer vanalega að sofa á. En núna er ég svo hress, að ég hugsa að ég myndi jafnvel þrauka eins og heila kennslustund í stokkakerfinu án þess að sofna! Þá er nú mikið sagt.
Veit bara ekki hvað ég á að gera við alla þessa orku. Var að enda við að hlaupa þrjár ferðir fram í stofu spilandi án undirleiks á brjálaðan hardrokk luftgitar og slamma hárinu um leið. Mjög gaman. En ekki nóg.

Annars veit ég ekki hvort ég hef trú á leikfiminni. Ég þyngist og léttist á víxl. Reyndar, þá léttist ég alltaf þegar ljóshærða stelpan vigtar mig. Elska þessa ljóshærðu.
Mig langar bara svo að borða. Mér finnst ALLT gott.

Annars fæ ég að glugga í heim heimavinnandi húsmóður á morgun. My siz er nýbúin með fæðingarorlofið sitt og byrjuð að vinna, en faðirinn tekinn við í húsmóðurstarfinu. En á morgun, þá bara verður hann aðeins að skreppa á litla hraun og hver önnur en besta frænka í heimi hleypur í skarðið. Án þess að blása úr nös kemur ofurbarnapían með meiru á harðastökki og reddar deginum! Ætla að nýta þennan heila dag sem ég passa litlu frænku til þess að kenna henni að segja Hlíf (eða Hlíf besta frænka). Þetta mun verða fyrsta barn í heimi til þess að segja óraddað 'l' í framstöðu eins og að drekka vatn!