556.færsla. orð

M'lord. Skólinn byrjar á morgun. Ég er engan vegin búin að átta mig á þessu. Var rétt í þessu að athuga í hvaða fag ég fer á morgun og klukkan hvað. Svei mér þá alla mína daga. Skil ekkert í tímanum, hvað hann líður hratt. Ef maður hugsar út í það þá er ekkert skrítið samt hvað hann líður hratt, hver sekúnda er mjög fljót að líða og tíminn er ekkert nema samansafn af sekúndum.

Í dag hef ég þjáðst af magasári. Fúlasta alvara. Nákvæmlega svona held ég allavega að fólki líði sem er með magasár. Veit ekki alveg hvað framkallaði þetta magasár samt. Dettur ekkert í hug. Nema ef vera skyldi að líkami minn hefði megna óbeit á heimilsstörfum hvers konar og refsaði mér svona fyrir þá ósvífni að eyða laugardagskveldi í það að afþýða ísskápinn.

Kannski segir maður frekar affrysta í staðin fyrir afþýða.

Ég þjáist líka af myrkfælni í augnablikinu. Hún orsakast af því að lesa Skugga vindsins eftir Carlos Ruiz Zafón og horfa á breska sjónvarpsmynd byggða á sögu eftir Dickens um leið. Svo er farið að dimma svo fjári mikið á kvöldin. Samt einhver sjarmi yfir því, finnst ykkur ekki? Manni finnst bara huggulegt að hugsa til þess að það fari að dimma og kólna.

Verð að hætt að nota huggulegt í annarri hverri setningu. Ég er ekki svona gömul.