353.færsla. áðdáandi

Ég held að læðan sem ég er að passa sé að fara á fjörurnar við mig. Hún er venjulega geðstirrð og mannýg, og flýr vanalega eins og elding þegar ég nálgast, en síðustu daga hefur hún stöðugt ákafar sótt í félagsskap minn. Nú er svo komið að ég fæ engan frið. Reynir að smygla sér upp í rúm til mín, og þegar ég loka hana úti stendur hún fyrir utan dyrnar og vælir. "plííííís, má ég ekki sofa uppí hjá þér, ég lofa, bara að kúra smá??". Ég, kaldlynd eins og frostpinni og þrautþjálfuð í því að halda vonbiðlunum í ákveðinni fjarlægð, læt volið ekkert á mig fá. En á daginn heldur þetta áfram. Núna til dæmis stökk skepnan upp á skrifborðið og vandar sig við það að fara fyrir tölvuskjáinn á milli þess sem hún sveiflar óæðri endanum framan í mig. Held þetta hafi eitthvað með það að gera að hún er hætt á pillunni. En hvernig fann hún það út að ég væri draumafressinn?
Ég hélt í alvörunni að ég væri kvenkyns. Og ekki þaað loðin.