402.færsla.Luxury party

Á mér hvíla álög. Þjóðarbókhlöðuálög. Alltaf þegar ég ákveð að vakna snemma, drífa mig á hlöðuna og massa lærdómin, gleymi ég einhverju sérlega mikilvægu heima og get ekki gert það sem ég ætlaði að gera. Sverða.

En vá. Síðustu daga hefur verið hátíð sem fær jólin til að blikna í samanburði. Miðannarfrí (læra hvað?), airwaves, útskrift og 50 ára júróafmæli.

Þetta tókst sem sagt, ég fékk skjalið í hendurnar! Núna er ég formlega orðin háskólamenntuð. Íslenskufræðingur. Ég á erfitt með að meðtaka þetta, finnst þetta engan vegin hæfa litlum vitleysingi eins og mér. Ætti frekar að vera að úskrifast af leikó.

Ég var samt ægilega stolt og glöð á útskriftardaginn. Var reyndar búin að ákveða það fyrir fram að ég ætlaði sko að njóta þessarar útskriftar af því að ég tók óvænt upp á því að fara í fýlu í miðri menntaskólaútskriftinni minni út af lélegum einkunnum (kjánaprik) og fannst það drulluleiðinlegt. Svo fékk ég köku og smá veislu og svo var airwaves í tilefni dagsin. Og ég fékk pakka:) það er alltaf svo gaman að fá pakka þegar maður er búinn að gleyma því að maður fái einhverja pakka. Ég fékk digital myndavél, úr, spegil í gylltum ramma og hringa. Allt ógjó flott. TAKK.

Röð dauðans á Nasa var samt það eina neikvæða við þennan dag. Sem betur fer ákváðum við Auður að hrinda af stað varaáætlun sem fólst í því að Aubba passaði pláss fyrir mig í röðinni á meðan ég hljóp upp á Þjóðleikhúskjallarann til að tékka á stöðu raða þar. Þar var engin röð og ég hringdi því í stelpurnar og sagði þeim að koma frekar þangað. Eða- lét dyravörðinn hringja fyrir mig, af því að ég var í linsuvandræðum.
Hann: "Ása- koddá Þjóðleikhúskjallarann- engin röð!"
Ása: "Haaaa, hver er þetta???"
Hann: "Hver er þetta ? (hneykslaður). Þetta er bara maðurinn. Koddu!"
Ég var rosa glöð að eignast þessa dyravarðarvini á meðan ég beið eftir því að húsið opnaði og stelpunum. En þetta voru nú ekki einu vinirnir sem ég eignaðist. Vingaðist (á meðan á þessari sömu bið stóð) óafvitandi við einn af þeim sem steig á stokk stuttu seinna með því að tjá mig um hvað hann væri með flott glimmer á augunum. Svo eignaðist ég geðveikt kúl trommuleikara kærasta úr útlenskri hljómsveit. Fór sko og hitti hann í aftur í gær. Hann gaf mér mynd af sér og allt. Ef Gebba heldur því fram að hann sé kærastinn hennar en ekki minn, þá er það lygi. Hún er bara ímyndurnarveik og afbrýðissöm.

Svo eyddi ég þunnudeginum í þynnku-penthásinu og horfði á 50 ára júróvisjón hátiðina endursýnda. Okkur Ásu tókst að verða þónokkuð æstar yfir keppninni þrátt fyrir að geta ekki talað af uppsafnaðri þynnku síðustu daga. Er sátt við lagið sem vann, þó öll uppáhaldslögin mín séu einhver lög sem komust ekki einu sinni í þessa keppni. Þó var ég mjög glöð yfir því að annar kynnanna skyldi einmitt vera flytjandi eins af uppáhaldslögunum mínum. Vildi bara að hann hefði flutt lagið sitt...

Eníhú. Það er ekki laust við að maður sé bara hálf eftir sig eftir öll ósköpin. Er aldeilis ósátt við það að þurfa að takast á við raunveruleikann á ný, og langar ekkert að vera hér á þjóðó.

Svo er það kvennafrídagurinn í dag! Ætla sko að taka þátt og ganga út úr tíma. Hvet alla til að gera slíkt hið sama og mæta í baráttuhug. Jamm.