þriðjudagur, nóvember 27, 2007

704.færsla. ein beitt

Ég hef enga einbeitingu og engan til að fara með mér í kaffi á hlöðunni (er það nokkuð?)

Hins vegar hef ég harðsperrur í bakinu eftir afró í gær. Mér finnst mj. gaman í afró. Þó ég sé léleg.

Dreymdi ógeðslegar spennumartraðir í nótt. Þegar ég vakna og fatta að mig hafi bara verið að dreyma verð ég alltaf rosa hissa á hugmyndaflugi mínu í martraðaplotti. Milli svefns og vöku hef ég oft þóst hafa himinn höndum tekið þar sem ég geti auðveldlega skrifað bestu spennusögu heims og orðið moldrík út frá þessum draumum. En svo þegar ég reyni að segja frá þessum ótrúlegu spennusögum... þá einhvern vegin gufa þær upp... Eins og martröðin í nótt: Hún snérist víst um það að öll fjölskyldan mín var að skíta í brækurnar af því að það var ljót kónguló í einu pottablómi. Úúú. Ógnvekjandi.

Engin ummæli: