974. færsla. Aðventukrans

Jæja, gerði loks aðventu"krans". Hann er megasætur, finnst mér. Voðalega einfaldur:)

912.færsla. Í Gimli

Veðrið er svo gott að það er erfitt að vera inni. Verð samt að viðurkenna að ég sé fjandi lítið á tölvuskjáinn. Kannski ætti ég að finna mér eitthvað á blaði til að lesa frekar.

Tölvumyndavélin tekur mynd fram fyrir sig:


Tölvumyndavélin tekur mynd aftur fyrir sig:

911.færsla.Austurvöllur

Ætlaði að búa til sumarlega færslu með myndum sem ég tók í gær á símann minn. En ég kann ekki mikið að færa hluti úr símanum mínum í tölvuna. Sendi myndirnar sem tölvupóst, en það virðist hafa kostað skyldinginn því að inneignin mín kláraðist. Reyndi líka að nota bluetooth dót sem ég skil ekki hvað er, en tölvan mín virðist ekki vera með slíkt (þó að það sé svona mynd á tölvunni) og síminn vildi bara tengjast tölvu sessunautar míns. Hefði kannski átt að spyrja hann hvort að hann vildi taka við myndunum mínum og senda mér þær síðan, en ég kunni ekki við það af því að við tölum aldrei saman. Af því að maður má ekki tala saman í Gimli. Þess vegna þekki ég manninn ekkert sem situr við hliðina á mér, stundum allan daginn. Hins vegar gæti hann alveg ef hann vildi lesið það sem ég er að skrifa, svo ef sú er raunin, þá segi ég bara "Hæ!". En hérna, ég er gat bara flutt þrjár myndir úr símanum mínum yfir á tölvuna, svo að hér fáið þið þessar þrjár myndir. Þetta eru ekki endilega þær myndir sem ég hefði helst viljað sýna, heldur eru þetta þær myndir sem ég GET sýnt. Svona eins og þegar maður er að reyna að tjá sig á tungumáli sem maður kann ekki of vel. Þá segir maður oft bara það sem maður kann að segja, en ekki það sem mann langaði að segja.

Hér er Ása með mega eurovision/zoolander beibsvip:


Hér er ég eins og ég sé stutthærð. Ætti ég kannski að vera svona stutthærð í sumar? Skoðanakönnun!


Og hér er tilraun til að sýna mannfjöldann sem kom til að fagna JGJ (híhí, allir íslenskunemar fatta af hverju ég hlæ). En í staðinn sýnir þetta aðallega rafmagnskassa (hefði valið aðra mynd ef hún væri ekki föst inni í inneignarlausum síma). Alþingi er samt fallega geislum baðað. Við Ása vorum reyndar farnar áður en JG mætti en náðum þarna ljómandi huggulegri stund í sólinni með fullt af fólki og júrólögum:



Ég verð reyndar að segja að myndirnar ljómuðu meira og voru sumarlegri í símanum mínum. Á myndinni af mér þá virðist ég meira að segja vera alveg kappklædd, en staðreyndin var önnur.

869.færsla. rúv

Æ, það var rosagaman í kynnisferðinni upp í rúv. Eins og sést á þessari mynd:


Við erum svo innilega glöð eitthvað:) Við vorum líka pínu stressuð af því að þetta var svona fimm mínútur í fréttir, en sjónvarpsfólkið var alveg rólegt þó að 10 íslenskunemar væru í myndatökum í stúdíóinu. (mynd stolið frá Eyrúnu...)

Það var líka gaman að horfa á útsvarið þó að keppnin hefði mátt vera meira spennandi. Ég sást alveg í sjónvarpinu ef maður horfði vel, en sem betur fer sást ég ekki eins mikið og ég hélt, því að ég sat (ekki að eigin vali) aaaalveg við hliðina á Þóru spyrli.

Svo var líka gaman eftir þetta þegar við fórum heim til Eyrúnar (sko, yngri, ruglandi hvað það eru alltaf sömu nöfnin í íslenskunni) í leik (samskonar og vinnunördagrúppan fór í heima hjá Eyrúnu eldri í gamla daga). Ég veit ekki af hverju, en öllum fannst ég rosalega æst. Það er eins og ég haldi að ef ég öskri þá verði fólk fljótara að fatta um hvern ég er að tala. Undarlegt.

Svo fór ég í gær að sjá Sólskinsdrengin. Ótrúlega áhugaverð mynd. Mæli með henni.

Og svo fór ég að hitta Ausu í öl. Fljótlega bættist einn skemmtilegur bandaríkjamaður í hópinn og síðan Atli úr Hjalló. Þá fórum við á óformlegt sameiginlegt reunion Hjalló og Digró sem eru akkúrat skólarnir sem ég gekk í (þetta eru sem sagt tveir grunnskólar í Kópavogi sem eru bara í nokkurra mínútna fjarlægð hvor frá öðrum). Ég var nú ekki spennt fyrir því að fara, en þegar til kom fannst mér bara helv gaman að mæta. Sérstaklega að hitta fólk sem var vinir mínir á fyrstu árum grunnskólans, en ég hef ekki haft samskipti við síðan. En já, þetta var á English Pub og þar rakst ég á alls konar fólk sem ég hef ekki séð lengi. Já, og Ása kom og hitti okkur og Hrannar og svo ultu Erla og Jónsi líka þangað inn. Mjög skemmtilegt kvöld allt saman. Já og helgin í heild sinni, þó að ég sé kannski ekki hressasta manneskja í heimi í dag. Gleymdi meira að segja að ég ætlaði að mæta á palestínufund í háskólabíói í dag. Samt var ég nú bara mjög hófleg í áfengisdrykkju bæði kvöldin eiginlega. Ætli hið ótrúlega sé að gerast og ég sé farin að þroskast? Spurning.

840.færsla. ást

Ást á sjálfum sér getur orðið til vandræða. Þessu komst ég að um daginn. Ég stóð inni á baði og var að drekka vatn úr flösku og horfði á sjálfa mig í speglinum. Með flöskuna á vörunum og dáleidd af eigin spegilmynd gekk ég út úr herberginu. Og gekk á dyrastafinn. Þannig að flaskan, sem var við varir mínar, sprengdi vörina á mér. Ég fékk sár á innanverða efrivörina, á tveimur stöðum.

Varið ykkur á eigin spegilmynd. Þó að hún sé heillandi þarf maður samt að horfa fram fyrir sig þegar maður gengur.

Kjánaleg meiðsli punktur is.

837.færsla. Greinilega á fullu að læra

Hérna sjáið þið mig í Gimli með aðstoð innbyggðu tölvumyndavélarinnar. Maður verður nú aðeins að fikta. Get notað þetta sem spegil á meðan ég læri.

784.færsla. familiar

Ég gleymdi alveg að segja frá því að minnsti frændi var skírður á sunnudaginn. Hann fékk nafnið Garðar Þorri, en Garðar er í höfuðið á föðurafa hans, og Þorri í höfuðið á fæðingardeginum hans... því að hann fæddist á bóndadaginn - ALVEG EINS OG ÉG - og hlýt ég því að eiga ansi mikið í honum.

Flestar myndirnar sem ég tók voru óskýrar en ég læt samt nokkar flakka.

Hér er litla fjölskyldan (af hverju eru fjölskyldur alltaf "litlar" þegar börnin eru lítil... fjögurra manneskja fjölskylda (fimm með Sámi) er nú bara svona eðlileg stærð í dag), presturinn og hnakkinn á Adda bró sem spilaði undir í sálmunum. Ég verð meyrari og meyrari með hverju árinu sem líður. Núna gat ég ekki sungið eina línu af "Ó blíði Jesús" áður en ég var farin að klökkna. Í síðust skírn hélt ég út alveg þangað til einhver kona fór að syngja "Hvert örstutt spor".



Þessi verður líka að fá að birtast þó óskýr sé, því að mér finnst systkinin svo sæt, halda hvort utan um annað (fyrir aftan pabba sinn).



Hálf áhyggjufullur yfir þessu öllu saman:



Svo fyrst ég er byrjuð læt ég bara fleiri myndir frá öðrum tækifærum flakka. Verð að taka fram að ég hef sökkað í myndatökum upp á síðkastið. Þ.e.a.s. hef ekki tekið mikið af myndum... held ég sé samt hugsanlega að komast í gírinn aftur.

Ég og Magga Anna. Mikil ósköp er ég með stóran haus.



Og "afginin"



Meine Mutter und mein "Freund"



Klassískt mótíf



Fótboltaspilið!!! Guðný Magga og Anna keppa á meðan Tómas (sem rétt nær yfir borðið) fylgist með. Hann er dyggur stuðningsmaður þess sem er með fleiri mörk í það skiptið.

745. færsla af böngsum og hátíðum

Ég ætlaði nú ekki að láta síðustu færslu standa svona lengi... hún átti reyndar ekki að vera eins þunglyndisleg og fólki fannst... en ég þakka kommentin... ýmislegt sem er gott að hafa í huga og minna sjálfan sig á þegar allt virðist ómögulegt.

Í gær var árshátíð. Hún var skemmtó, eins og allar hinar (fjórar) árshátíðir Mímis sem ég hef mætt á. Fyrst var fyrirpartý... svo rútan... sem var allt of róleg. Síðan hvenær er ekki sungið og öskrað í rútunni? Held við höfum bara ekki verið nógu drukkin. Svo var matur og dagskrá, sem hvort tveggja var very nice. Svo var almenn drykkja og ólæti. Það fól meðal annars í sér hórudrykkjuleik, nördahugtaka-banani-banani-pera-pera-leikinn og það er kannski rétt að minna á að það voru kennarar viðstaddir. Svo fékk ég mikinn áhuga á hópdönsum. Byrjaði á því að Saturday night var sett á fóninn og þá varð maður auðvitað að dansa dansinn, þrátt fyrir að ég hafi ruglað honum svívirðilega saman við Macarena dansinn. Svo kom Macarena.... og svooo tómatsósulagið! Ég kunni reyndar aldrei þann dans, en það stoppaði mig ekki í því að dansa hann. Mjög fyndið, ein stelpan í íslenskunni, Álfdís, fór að tala um spænsk lög sem voru vinsæl 2002, af því að hún var líka á Spáni þá. Ég sver það, öll lögin sem hún nefndi voru á Spánardisknum sem Sigga P bjó til. Haha. Toma vitamina, cuando te enamores.... Ave Maria, cuando seras mia... vino tinto... yndislegar minningar.

Annars er það helst í fréttum að mér var treyst fyrir því ábyrgðarfulla hlutverki að passa litla bangsa systurson, í heila tvo klukkutíma á meðan móðirin skrapp í klippingu. Held þetta hafi verið fyrsta skiptið sem hann fór í pössun. Og þetta gekk mj. vel. Ég er ofurbarnapía. Rosalega góð í því. Ýkt. Hann er líka bara sætur og góður eins og sjá má af myndinni (sem ég tók sjálf, kannski aaaðeins of nálægt)

727.færsla. Sá nýjasti