746. færsla. Hrós?

Þetta er ein af þessum leiðinlegu kvartfærslum.

Áður en ég held áfram vil ég taka það fram að kveikjan að þessum skrifum er EKKI eitthvað á blogginu.

Núna nýlega finnst mér ég sífellt verða vör við það að fólk hrósi einhverjum en noti hrósið sem leið til að koma að, mjög laumulega:
a) monti um sjálfan sig
b) skömmum
c) hreykja sér á kostnað þess sem er hrósað.

Kannski er a) og c) samt það sama...
Skiljiði hvað ég á við?
Þetta er svona:
Hrósmisnotari: "Vá, hvað þú hefur grennst mikið! Ji þú lítur ægilega vel út, ertu í ræktinni eða?"
Hrósþoli: "Heh, ja, já, svona smá sko"
Hrósmisnotari: "Þú lítur miklu betur út. Vá, ótrúlegur munur að sjá þig svona, maður sér alveg hvað fötin passa miklu betur á þig núna."

Eða:
Hrósmisnotari: "Innilega til hamingju með afmælið. Leiðinlegt að þú skildir ekki bjóða mér í afmæli, það hefði verið gaman, en þú kannski nenntir ekkert að halda upp á það. Skil það vel, þegar ég átti afmæli þurfti ég sko að halda þrjár veislur og bakaði sko 10 kökur. Það var ekkert mál sko"

Veit ekki hvort þið fattið hvað ég á við. Þetta er eitthvað svo lúalegt, að þykjast vera að hrósa, en vera í raun að hreykja sér eða gagnrýna hinn. Ég er samt POTTÞÉTT ekki saklaus af þessu sjálf, t.d. notaði ég þetta grimmt í grunnskóla:

Hrósmisnotari (ég): "Hvernig gekk þér á prófinu?"
Hrósþoli (samnemandi): "Bara vel! Ég fékk 8!
Hrósmisnotari: "Vá, ekkert smá flott"
Hrósþoli: "Já, ég er ýkt ánægð ... En hvernig gekk þér?"
Hrósmisnotari: "Bara ágætlega.... ég fékk 10 sko."

Mér til varnar var þetta ekki meðvitað :)
Haha. Svona getur bloggið hjálpað manni. Núna er ég ekkert pirruð yfir þessu. Búin að blogga mig frá því.