736.færsla
Ok. Tröllafærsla fullnægði ekki bloggþörf minni.
ómægod. Ég er komin í sambúð. Sjett. Farin að búa með pilti. Ja, eða ég hélt það, a.m.k. Sambýlingurinn hefur ekki verið heima síðustu þrjár nætur. Kannski ákvað hann bara að flytja út áður en ég flutti inn en hefur bara ekki þorað að segja mér það. Skil hann vel. Ég og mitt hafurtask allt erum svolítið ógnvekjandi. Allavega núna þegar hafurtaskið er dreift út um allt. Ég er nefninlega að bíða eftir því að það finni hjá sér frumkvæði til að finna sér stað sjálft. Í augnablikinu nenni ég ekki að vera útsjónasöm og finna út hvernig best megi koma fyrir drasli tveggja manneskja í íbúð fyrir einn. Ég þóttist himinn höndum hafa tekið þegar ég uppgötvaði ónotaða geymslu í botni svefnsófans. En nú er ég hrædd um að óvæntir geymslustaðir séu uppurnir.
Mér þótti leiðinlegt að gefa gamla staðinn frá mér. Þrátt fyrir kvart mitt og kvein yfir plássleysi þá var þetta mjög góður staður og mér leið mjög vel í huggulegu holunni minni. Það er líka leiðinlegt að enda þetta tímabil þar sem við Aubban bjuggum saman í miðbænum ... það breytist eitt og annað við þetta. En eins og ég segi, þetta voru góðir tímar og ég á fullt af góðum minningum þaðan.
En mér líður líka mjög vel að vera flutt hingað inn. Mér gæti ekki liðið betur en með honum Einari. Ég fann líka fyrir þvílíkum létti þegar ég gekk frá dótinu mínu hérna yfir því að vera núna komin með allt (helsta) dótið mitt á einn stað. Geta gengið í það sem ég þarf en þurfa ekki sífellt að hugsa... ohh, þetta er á hinum staðnum. Svo finnst mér líka svolítið gaman að vera "í sambúð". Mér líður svolítið eins og ég sé langlífum mömmó... fyrir utan barnið.
13 ummæli:
It's the end of an era!!! Buhuhuhuhu.....
And I have to live with a boy.... buhuhu
Til hamingju Hlíf mín :) Mér skilst að þetta sé góður strákur.
Já og gott ráð ef maður býr þröngt og vantar geymslupláss, það er að setja upp hillur uppi undir lofti á alla veggi, sérstaklega yfir hurðunum. Það er ótrúlega mikið af bókum sem getur komist fyrir uppi á þannig hillum. Og svo lítur þetta líka svo töff út. Maður getur bara notað tiltölulega mjóar og langar fjalir í þessar hillur, flestar bækur eru jú miklu mjórri en venjulegar bókahillur.
Já, ég er mjög hrifin af slíkum hillum. Gallinn er bara að ég bý á stúdentagörðum og þar má ekki negla eða bora eða gera neitt slíkt.
dissaðu þær asnalegur reglur bara. Enginn á eftir að taka eftir örlitlum sparsblettum undir lofti! Bið að heilsa sambýlismanni og mágkonu þinni :-) og já til hamingju með sambúðina!
Til lukku með nýja titilinn - frú sambýliskona ;)
það er fátt betra en að vera looooksins með allt sitt á einum stað - þótt það sé líka stundum erfitt að útskýra af hverju maður á svona mörg pör af skóm eða svona margar orðabækur (geri samt ekki ráð fyrir að þetta með bækurnar verði problem hjá ykkur ;)
Ég og Hrund eigum svo mikið dót að það er engin leið að koma því öllu fyrir. Ég á til dæmis haug af bókum heima hjá mömmu, mest gamlar barnabækur sem bíða bókaherbergis í nýju húsi. Svo er háloftið hjá okkur ansi pakkað.
Svo er líka svo gaman að eignast hluti saman, raða, skreyta, breyta og allt það.
Svo er líka mjög ógaman að rífast og þræta út af þeim tittlingaskít sem fylgir sambúð.
En svo er alltaf hægt að sættast á eftir ...
Eftir nokkra daga erum við Hrund búnar að vera trúlofaðar í tvö ár. Í mars erum við búnar að vera saman í þrjú ár og nú þegar erum við búnar að búa saman í meira en tvö og hálft ár. Og svo eigum við þriggja ára barn.
Ef ég sæi þetta ekki öðru hvoru svart á hvítu þá tryði ég þessu ekki. Finnst enn þá að það hafi verið í gær sem ég heilsaði þessum aría með ljósa hárið, þykku varirnar og frekjuskarðið (ég skrifa eins og ég sé áttræð).
Að lokum: Þangið til þið Einar byrjið á barnahaugnum skaltu njóta þess að fara seint að sofa vitandi það að þú getur sofið út um helgar, láta skæri og aðra hættulega hluti liggja út um alla íbúð, borða ruslmat, eyða peningum í sjálfa þig, vera þunn í friði, blóta, hafa þögn í kringum þig og vera með læti á nóttunni.
Þegar þið eruð byrjuð á haugnum veit ég að þú verður yndisleg mamma.
Töllamömmur eru bestu mömmurnar.
Sigga: Skila kveðju til þeirra!
Solla: Nei... orðabækur verða ekki vandamál... þar sem við deilum áhuga á tungumálum og bókum:) En kannski gætu föt eða snyrtidót orðið það.
Díana: Fjúff... og þú ert ekki einu sinni orðin 25 ára!:)
Ég hef líka pínu áhyggjur af því að það sem ég setti ofan í kassa núna muni aldrei fara upp úr kössunum. Hefur (venjulegt) fólk einhvern tíman nógu mikið pláss?
Til hamingju með sambúðina!
Ég heyrði eitt ráð við plássleysi um daginn (sem mig minnir sé ættað úr bandaríska hernum, ráðið, þ.e., ekki plássleysið) og það var að hækka upp rúmið til að geta troðið meira dóti undir það. Virkar samt eiginlega bara ef rúmið er á fótum, ekki sökkli.
Ég skil Sollu alveg, minn fær sko alveg áfall ef ég kaupi nýtt skópar - hvar ætla ég eiginlega að setja þetta???
Mjög gott ráð. Maður gæti náttúrulega líka bara fengið sér koju!! (án rúmsins niðri)
já, svoleiðis rúm fást í ikea. ( ég hef auðsjáanlega miklar áhyggjur af plássleysi þínu ;))
Jahá, hugsa sér bara allt ónotaða plássið sem er ofan við rúmin! Í langflestum tilfellum sefur fólk jú útafliggjandi og nær þá ekki sérlega hátt upp. Ekki einu sinni þeir alfeitustu. Verum ekkert að hugsa um himinsængur og svoleiðis pjatt.
Skrifa ummæli