713. færsla. jólastress, loftin fyllir

Today was dramatic, now is OK.

Er ekki betra að lenda í dramstresskasti dauðans daginn fyrir Þoddlák, heldur en á Þoddlák sjálfan, ja eða barasta aðfangadag? Jú, svei mér alla daga. Ég ætla bara að vera ánægð með dramastresskastið sem ég fékk í dag, fyrst það var svo almennilegt að koma á svona góðum tíma.

Stresskastið orsakaðist af: þynnku, vakna með mígreni, eiga eftir að þrífa eitt heimili og skreyta, skreyta annað og hjálpa til á því þriðja.

Ég verð að segja að það er mjög svo óökonómískt að eiga heima á tveimur stöðum í einu, ef maður þarf [lesist: VILL] skreyta þá báða, sérstaklega í ljósi þess að ég ætla líklegast aðallega að vera á heimili foreldra minna, sem er einmitt þriðja heimilið sem ég ætla að skreyta. En svo hringdi ég heim og pabbi sagði að allt væri samkvæmt áætlun og mamma sagði að það væri alveg nóg að ég kæmi þangað á morgun til að skreyta. Og í raun og vera ætti ég alls ekkert að vera stressuð þar sem ég er búin að kaupa allar jólagjafir og pakka þeim inn, búin að senda jólakort (hef samt örugglega gleymt að senda einhverjum...úbss), þarf ekki að skrifa ritgerð um jólin (nema náttlega ma-ritgerðina) og það er ekki einu sinni þorláksmessa. Og nú á ég bara eftiir að skreyta litla herbergið mitt á Tjarnargötunni og það getur ekki tekið langan tíma þar sem það er bara 6 fermetrar. Þannig að oftustresskastið held ég að hafi bara orsakast af mígreni-þynnkukokteilnum. En það góða er að mígrenitöflurnar sem læknirinn lét mig hafa í fyrradag virðast virka vel á mig.


Já. Þetta er allt ljómandi. Ljómandi jólaljós. Ljósadýrð loftin fyllir.