726.færsla.

Stundum, þegar ég leita að hálmstráum til að bjarga mér frá því að fara að gera eitthvað af viti, skoða ég gamlar færslur á blogginu mínu. Gerist reyndar furðulega oft.hmmm. Oft ákveð ég að taka fyrir dagsetningu dagsins og skoða hvað ég hef skrifað á þeim degi (eða allan mánuðinn) á hverju ári frá því ég byrjaði að blogga. í júlí á ég 5 ára bloggafmæli. sjetturinn. Í dag ákvað ég að kíkja á síðustu færsluna í janúar öll árin.... og hér fylgir færslan frá því 2006:

451.færsla.
Það er eitthvað svo mikið að gera í lífinu núna. Maður er að flytja (ekki eins lítið mál og fólk gæti haldið), fara yfir verkefni, læra sjálfur, að prófa nýja vinnu og ég veit ekki hvað og hvað. Það er nú samt þannig að það er betra að hafa of mikið að gera heldur en of lítið. Þá fer maður bara að hangsa og sofa meira en góðu hófi gegnir.Ég er óheppnari en margir aðrir, ég meina það. Lenti í þvi fátíða atviki að það var pissað á mig í leikhúsi um helgina. Já. Litli frændi minn sat í fanginu á mér, sofnaði og meig undir. Ekki málið get ég sagt ykkur. En blessuð börnin geta víst ekki gert að þessu.En að öðru öllu skemmtilegra: Ég er að öllum líkindum (samt ekki víst) að fara í mæðgnaferð í sumarhús á Spáni í september. Líst mér massavel á það, örugglega mjög huggó. Auk þess getur mamma passað barnið á meðan ég og móðir þess förum á djammið:) Svo skreppur maður kannski aðeins til Madrííííþ... he. he.
30. janúar 2006

Ég sýni nú bara þessa færslu í djókinu af því að ég hefði næstum því getað skrifað þessa færslu í gær og hún myndi passa. Fyrir utan það að ég hef ekki farið í leikhús lengi og þaðan af síður hefur verið pissað á mig nýlega en ég hef hins vegar mikið verið með börnum og meðal annars þrifið barn sem hafði kúkað á sig (ekki með bleiu). það er næstum jafn fúlt og að láta míga á sig:) . Ég er hins vegar að flytja, og eins og ég nefndi í þessari gömlu færslu þá er ekki gott að hafa of frjálsan tíma því þá fer maður bara að hangsa og sofa meira en góðu hófi gegnir ef einhver af leiðbeinendum mínum les þetta þá krefst ég þess að hann noti þetta ekki gegn mér eins og ég held ég geti fullyrt að ég hafi lent í núna. hmm. Í þriðja lagi erum við mæðgur/-in að plana Spánarferð. Þ.e. ég, mamá, sys og hennar kríli bæði.

Kannski er það rétt að lífið gangi í hringi. Allavega er janúar flutningamánuðurinn minn. Flutti líka fyrir þremur árum. En þá til Spánar:) Læt þá færslu líka fylgja með... en bara af því að Spánarfærslurnar mínar eru uppáhaldsbloggið mitt. Rifjast svo margt upp og þar að auki finnst mér færslurnar tiltölulega lausar við að vera leiðinlegar.... en það gerist allt of oft annars (eins og sannast af þessari færslu;))

235.faersla. Madríííí
Ya estoy aquí!!! Ég er sumsé búin ad lifa af fyrstu tvaer naeturnar hér í stórborginni. Og so far I like it:) Ekki thad ad ég hafi gert nokkud sérstakt, en ég elska líka hangs. Ferdin hingad gekk stórslysalaust, farangurinn minn týndist ekki einu sinni á leidinni. En thad er náttúrulega vegna thess ad thad er ekki haegt ad týna einhverju sem er svona ÓGEDSLEGA stórt. Aetla ekki ad segja ykkur hvad ég borgadi í yfirvigt, en thad var *ehemm* mjog mikid. Íbúdin er frekar spes. Svolítid svona spaensk. Ponsu lítil, en bara svolítid krúttleg, ef thad vaeri ekki svona mikid af furdulegu skrauti hér. Mjog spaenskt:) Herbergid mitt er ponsu lítid, og thá meina ég ponsu lítid. Thad er rúm thar og ekkert annad, enda fyllir rúmid alveg út í herbergid. Kosturinn vid thad er reyndar ad rúmid er stórt, thad er alltaf gott:) Stofan er líka pínu lítil en med DVD, eins og fyrr sagdi, og nokkrum dvd myndum (songleikjum, t.d. moulin rouge,og EUROVISION 2004!!) og heilum vegg af geisladiskum (smá ýkjur en í alvorunni, rosalega margir) en í fljótu bragdi sýnist mér thetta mest allt vera Cher, Madonna, og Eurovision (JESSSS). Já, hann er hommi. Eldhúsid og badid eru líka pínu lítil, en samt er allt til alls hér. Ég er strax búin ad venjast furdulegheitunum og mér er farid ad finnast thetta bara kósí. Svo eru tveir kisulingar hér, annar síamskottur sem heitir Woody, og hinn af skógarkyni og heitir Neo (held ég). Their eru óskop indaelir. Sambýliskona mín er líka indael. Hún er thrítug, hávaxin og gronn (thad eru stigarnir) og svort og songelsk. Hún song stanslaust med útvarpinu í gaer, orugglega í tvo tíma, hvort sem hún kunni textann eda ekki. Mér fannst thad nú bara notalegt. En verd ad hlaupa, er ordin of sein í mat til Olmu. Meira seinna ciao
31. janúar 2005

Jæja. Nú held ég að ég hætti þessu rugli. Er búin að vera einstaklega löt í dag. Líka reyndar slöpp í maga. vona ég sé ekki með þess kveisu sem er að ganga. Það væri nú týpískt. Mér finnst ég ekki gera annað en að fara til læknis. Sumir fara nánast aldrei til læknis. Skil ekki alveg hvernig það gengur upp. Í þessari viku er ég t.d. búin að fara tvisvar til læknis. Í eitt leghálsstrok og til eins heimilslæknis vegna exems. Í desember fór ég líka til læknis. Vegna mígrenis. Ég er bara svo heppin að vera með: viðkvæman maga, viðkvæman haus, viðkvæma húð, ofnæmi og gjörn á að fá pestir. Á móti kemur að ég hef ALDREI lent á spítala og bara einu sinni verið saumuð.

Ok. Nú er ég farin að þvaðra.

Ég held að þessi orðæla stafi af því að ég hef lesið næstum tvær skáldsögur frá því á sunnudag. Það hef ég ekki gert síðan ég var unglingur, fyrir utan náttla um jól. Mér finnst oft eins og ég fari að tala í stíl skáldsögunnar sem ég er að lesa ef ég sökkvi mér ofan í einhverja bók. Ekki samt þessi færsla. Hún er ekki skrifuð í neinum stíl. Kannski óstíl

Bless.

Sjetturinn, þetta er lengsta færsla sem ég hef skrifað í óratíma. Sorrí.